خواب با لنز تماسی؛ چرا حتی یک شب هم خطرناک است؟
سلامت چشم و عدسی

خواب با لنز تماسی؛ چرا حتی یک شب هم خطرناک است؟

خوابیدن با لنز تماسی -حتی یک شب یا یک چرت کوتاه- اکسیژن‌رسانی به قرنیه را قطع و خطر عفونت میکروبی را چند برابر می‌کند؛ اینجا دلیلش و راه‌حل اضطراری را می‌خوانید.

تیم عینک‌سازی

بازبینی علمی: سید محمد بهبهانی‌زاده، مسئول فنی لابراتوار

۵ دقیقه مطالعه
اشتراک‌گذاری

خیلی از ما حداقل یک بار این تجربه را داشته‌ایم: خستگی شب، خوابی که ناخواسته سراغمان می‌آید و صبح که بیدار می‌شویم، لنز هنوز در چشم است. این اتفاق آنقدر معمول شده که خیلی‌ها آن را بی‌خطر می‌دانند؛ اما شواهد پزشکی می‌گوید دقیقاً همین «یک بار» می‌تواند به عفونتی بینجامد که بینایی را برای همیشه تحت تأثیر قرار دهد.

چرا قرنیه در خواب به اکسیژن مستقیم نیاز دارد؟

قرنیه رگ خونی ندارد و اکسیژن مورد نیازش را مستقیماً از هوای اطراف می‌گیرد. وقتی لنز روی چشم است، این اکسیژن‌رسانی تا حدی محدود می‌شود؛ وقتی پلک‌ها هم در خواب بسته‌اند، میزان اکسیژن موجود در فضای زیر پلک به‌طور طبیعی و به‌شدت افت می‌کند. نتیجه، ترکیبی از دو محدودیت هم‌زمان است: پلک بسته و لنزی که مانع عبور هوا می‌شود. در این شرایط سلول‌های سطحی قرنیه ضعیف‌تر می‌شوند، مقاومتشان در برابر میکروب کم می‌شود و محیط برای رشد باکتری و تک‌یاخته‌هایی مثل آکانتامبا مساعدتر می‌گردد.

عدد واقعی ماجرا: خواب با لنز ریسک عفونت را چند برابر می‌کند؟

مرکز کنترل بیماری‌های آمریکا (CDC) در گزارشی که بر اساس شش مورد واقعی عفونت قرنیه تهیه شده، تأکید می‌کند که خوابیدن با لنز تماسی خطر عفونت‌های وابسته به لنز را شش تا هشت برابر افزایش می‌دهد. جالب اینجاست که طبق همین گزارش، حدود یک‌سوم از کاربران لنز، دست‌کم گاهی با لنز می‌خوابند یا چرت می‌زنند؛ در حالی‌که اغلب لنزهایی که استفاده می‌کنند اصلاً برای خواب تأیید نشده‌اند. یک مطالعهٔ مورد-شاهدی دیگر در بیمارستان دانشگاهی ساوتهمپتون انگلستان (با بررسی ۳۷ بیمار مبتلا به کراتیت میکروبی در مقابل ۴۱ فرد شاهد) نشان داد خواب با لنز ریسک را بیش از سه برابر بالا می‌برد؛ در همان پژوهش، دوش گرفتن روزانه با لنز حتی خطرناک‌تر بود و ریسک را بیش از هفت برابر افزایش می‌داد، چون آب شیر می‌تواند انگل آکانتامبا را وارد چشم کند.

رفتار پرخطرافزایش ریسک کراتیت میکروبی
خواب یا چرت با لنز (گزارش CDC)۶ تا ۸ برابر
خواب با لنز (مطالعهٔ ساوتهمپتون)بیش از ۳ برابر
دوش گرفتن روزانه با لنزبیش از ۷ برابر

لنزهای «مخصوص خواب شبانه» هم کاملاً بی‌خطر نیستند

ممکن است بپرسید پس لنزهای extended wear که تأییدیهٔ خواب شبانه دارند چطور؟ آکادمی چشم‌پزشکی آمریکا (AAO) در بیانیهٔ بالینی خود دربارهٔ این لنزها روشن می‌گوید که خواب شبانه با لنز -صرف‌نظر از نوع لنز- مهم‌ترین عامل خطر برای کراتیت میکروبی باقی می‌ماند. حتی لنزهای سیلیکون‌هیدروژلی با نفوذپذیری اکسیژن بسیار بالا که برای ۳۰ شب پیاپی تأیید شده‌اند، ریسکی معادل حدود شش شب استفاده از لنزهای هیدروژلی معمولی دارند؛ یعنی اکسیژن بیشتر، خطر را کم می‌کند اما به صفر نمی‌رساند. به همین دلیل حتی برای این لنزها هم توصیه می‌شود دست‌کم هفته‌ای یک‌بار لنز درآورده و به‌طور کامل شست‌وشو و ضدعفونی شود. اگر برای انتخاب عدسی‌ها و پوشش‌ها مردد هستید، همین نکته را حتماً از کارشناس بپرسید: آیا لنز پیشنهادی اصلاً برای خواب تأیید شده یا نه.

شش پروندهٔ واقعی که این خطر را ملموس می‌کنند

گزارش CDC شش بیمار ۱۷ تا ۵۹ ساله را توصیف می‌کند که همگی دقیقاً به‌خاطر خواب یا چرت با لنز دچار عفونت قرنیه شدند:

  • مردی ۳۴ ساله که سه تا چهار شب در هفته با لنز می‌خوابید، به عفونت آکانتامبا مبتلا شد که شش ماه درمان نیاز داشت و بینایی‌اش نهایتاً به ۲۰/۴۰ رسید.
  • مردی ۵۹ ساله که طی یک سفر دو روزه لنز را شب‌ها درنیاورد، دچار پارگی قرنیه بر اثر عفونت باکتریایی شد و به پیوند قرنیهٔ اورژانسی نیاز پیدا کرد.
  • مردی ۵۷ ساله که دو هفته پیاپی لنز را بدون درآوردن استفاده کرده بود، دچار کراتیت باکتریایی دوطرفه شد؛ یک چشمش پیوند قرنیه نیاز داشت و چشم دیگرش با جای زخم روی ۲۰/۴۰ باقی ماند.
  • دختری ۱۷ ساله که لنز تزئینی بدون نسخه و بدون مجوز پزشکی خریده و با آن خوابیده بود، به عفونت سودوموناس مبتلا شد و بینایی‌اش با وجود بهبود، با جای زخم روی ۲۰/۱۰۰ ماند.

نکتهٔ مشترک همهٔ این موارد ساده است: هیچ‌کدام از این افراد فکر نمی‌کردند «همین یک بار» به این شکل تمام شود.

اگر تصادفاً با لنز خوابیدید، همین الان چه کار کنید؟

  1. به محض بیدار شدن لنز را درنیاورید اگر چشم خشک و لنز چسبیده احساس می‌شود؛ چند قطره سرم فیزیولوژیک یا قطرهٔ مخصوص لنز بزنید تا لنز کمی لیز بخورد، بعد با دست تمیز و ناخن کوتاه به‌آرامی خارجش کنید.
  2. لنز روزانه را دور بیندازید؛ لنز ماهانه یا فصلی را هم دیگر همان روز استفاده نکنید و بگذارید چشم حداقل یک روز کامل بدون لنز استراحت کند.
  3. اگر قرمزی، درد، حساسیت به نور، تاری دید یا احساس جسم خارجی دارید، به‌جای صبر کردن، همان روز به چشم‌پزشک یا اپتومتریست مراجعه کنید؛ کراتیت میکروبی می‌تواند طی چند ساعت پیشروی کند.
  4. تا قبل از معاینه از دست‌مالی چشم، استفادهٔ دوبارهٔ از همان لنز و همچنین آرایش چشم خودداری کنید؛ بسیاری از اشتباهات رایج در این زمینه شبیه همان مواردی است که باعث عفونت در کنار آرایش چشم هم می‌شود.

چطور واقعاً این خطر را کم کنیم؟

بهترین راه، پیشگیری از اصل ماجراست نه مدیریت بعد از آن. اگر می‌دانید گاهی از فرط خستگی لنز را یادتان می‌رود، لنز روزانه بخرید تا حداکثر خطر یک نوبت بیهوده مصرف شدن لنز باشد، نه عفونت انباشته از چند روز استفادهٔ پیاپی. هنگام خرید حتماً دربارهٔ میزان نفوذپذیری اکسیژن (Dk/t) لنز و اینکه آیا اصلاً برای خواب تأیید شده یا نه سؤال کنید؛ این عدد را هر برند روی بستهٔ محصول یا در مشاوره اعلام می‌کند. تا وقتی فناوری لنزهای هوشمند که می‌توانند وضعیت چشم را لحظه‌به‌لحظه پایش کنند به بازار عادی نرسیده، ساده‌ترین ابزار هشدار همان قاعدهٔ قدیمی است: لنز را شب درآورید، مگر پزشک صریحاً extended wear را برایتان تجویز کرده باشد.

در نهایت، هیچ لنزی -even گرانترین و پراکسیژن‌ترین نوع- جایگزین خواب بدون لنز نمی‌شود. اگر دربارهٔ نوع لنز، زمان تعویض یا علائم هشداردهنده مطمئن نیستید، در عینک‌سازی می‌توانید قبل از خرید با کارشناسان مشورت کنید تا لنزی متناسب با سبک زندگی و ریسک‌پذیری‌تان انتخاب شود، نه فقط بر اساس قیمت.

منابع

این مطلب بر پایهٔ منابع تخصصی زیر تهیه شده است:

لابراتوار تخصصی عینک‌سازی

سفارش عدسی طبی با قیمت شفاف

نسخه‌تان را بفرستید تا کارشناس تأییدش کند؛ قیمت نهایی عدسی را پیش از پرداخت می‌بینید و تراش روی فریم جدید یا فریم خودتان انجام می‌شود.

پرسش‌های متداول این مطلب

آیا لنزهای روزانه هم اگر یک شب در چشم بمانند خطرناک‌اند؟

بله. خطر اصلی از جنس بسته‌بودن پلک روی لنز در طول شب است، نه فقط نوع یا مدت مصرف لنز. طبق گزارش CDC، خواب با هر نوع لنزی که برای شب تأیید نشده باشد خطر عفونت را شش تا هشت برابر می‌کند. تفاوت لنز روزانه این است که بعد از آن حتماً باید دور انداخته شود و دیگر استفاده نشود.

لنزهای «مخصوص خواب شبانه» (extended wear) واقعاً بی‌خطرند؟

خیر، فقط ریسک کمتری دارند. طبق بیانیهٔ آکادمی چشم‌پزشکی آمریکا، خواب شبانه با لنز صرف‌نظر از نوع آن مهم‌ترین عامل خطر کراتیت میکروبی است؛ حتی لنزهای سیلیکون‌هیدروژلی پراکسیژن که تا ۳۰ شب تأیید شده‌اند، ریسکی معادل حدود شش شب لنز هیدروژلی معمولی دارند. به همین دلیل توصیه می‌شود این لنزها هم دست‌کم هفته‌ای یک‌بار درآورده و ضدعفونی شوند.

اگر تصادفی با لنز خوابیدم چه کار کنم؟

لنز را با چند قطره سرم فیزیولوژیک نرم کنید و با دست تمیز به‌آرامی خارج کنید، لنز روزانه را دور بیندازید و اجازه دهید چشم حداقل یک روز بدون لنز بماند. اگر قرمزی، درد، حساسیت به نور یا تاری دید دیدید، همان روز به چشم‌پزشک مراجعه کنید چون کراتیت میکروبی می‌تواند سریع پیشرفت کند.

علائم هشدار عفونت قرنیه بعد از خواب با لنز چیست؟

قرمزی شدید و پایدار چشم، درد یا سوزش غیرعادی، حساسیت به نور، تاری دید و احساس وجود جسم خارجی از علائم رایج هستند. در موارد گزارش‌شده توسط CDC، تأخیر در مراجعه به پزشک یکی از عواملی بود که باعث شد عفونت تا مرحلهٔ نیاز به پیوند قرنیه پیش برود.

چرت کوتاه بیست‌دقیقه‌ای هم همان خطر خواب شبانه را دارد؟

مطالعات موجود عمدتاً خواب شبانهٔ کامل را بررسی کرده‌اند، اما همان گزارش CDC تأکید می‌کند که حدود یک‌سوم کاربران لنز «گاهی چرت می‌زنند» و این رفتار را هم در کنار خواب شبانه به‌عنوان رفتار پرخطر معرفی می‌کند. چون افت اکسیژن‌رسانی زیر پلک بسته در همان دقایق اول شروع می‌شود، حتی چرت کوتاه هم بی‌خطر تلقی نمی‌شود، هرچند شدت ریسک آن دقیقاً مثل یک شب کامل خواب اندازه‌گیری نشده است.

دوش گرفتن با لنز چقدر خطرناک است، در مقایسه با خواب با لنز؟

بر اساس مطالعهٔ مورد-شاهدی بیمارستان ساوتهمپتون، دوش گرفتن روزانه با لنز ریسک کراتیت میکروبی را بیش از هفت برابر افزایش می‌دهد، در حالی‌که خواب با لنز در همین مطالعه ریسک را بیش از سه برابر بالا برد. دلیل اصلی، تماس لنز با آب شیر و احتمال ورود انگل آکانتامبا به چشم است.

همهٔ سوالات متداول فروشگاه

فریم‌های پیشنهادی

عدسی دقیقاً بر اساس نسخهٔ شما تراش می‌خورد.

همهٔ فریم‌ها

مطالب مرتبط

همهٔ مقاله‌ها