سلامت چشم و عدسی

آب سیاه (گلوکوم)؛ بیماری بی‌علامتی که با معاینه منظم قابل پیشگیری است

تیم عینک‌سازی5 دقیقه مطالعه
اشتراک‌گذاری
آب سیاه (گلوکوم)؛ بیماری بی‌علامتی که با معاینه منظم قابل پیشگیری است

آب سیاه اغلب تا مرحله آسیب جدی هیچ نشانه‌ای ندارد. با فهرست تازه عوامل خطر آکادمی چشم‌پزشکی آمریکا و اهمیت معاینه کامل چشم آشنا شوید.

آب سیاه یا گلوکوم یکی از معدود بیماری‌های چشمی است که می‌تواند سال‌ها بدون کوچک‌ترین علامتی پیش برود و در همان حال، بخشی از دید محیطی را برای همیشه از بین ببرد. نکته نگران‌کننده این‌جاست که فرد مبتلا معمولاً تا زمانی که آسیب قابل‌توجه شده، هیچ تفاوتی در دیدش حس نمی‌کند. خبر خوب این است که با معاینه منظم و کامل چشم، همین بیماری خاموش قابل شناسایی زودهنگام و کنترل است.

آب سیاه دقیقاً چیست؟

گلوکوم در واقع یک بیماری نیست، بلکه گروهی از بیماری‌هاست که همگی به عصب بینایی آسیب می‌رسانند؛ عصبی که تصویر دریافتی چشم را به مغز منتقل می‌کند. شایع‌ترین نوع آن، «گلوکوم زاویه باز اولیه»، حدود نه از هر ده مورد گلوکوم را تشکیل می‌دهد. در این نوع، مسیر خروج مایع داخل چشم به‌تدریج کند می‌شود، فشار داخل چشم بالا می‌رود و همین فشار، لایه فیبرهای عصبی شبکیه و سر عصب بینایی را نازک و آسیب‌دیده می‌کند. این آسیب در آزمایش‌های تخصصی مثل OCT (تصویربرداری از عصب بینایی) و میدان بینایی قابل ردیابی است، اما با چشم غیرمسلح یا حتی با یک معاینه نمره چشم ساده، هیچ نشانه‌ای از آن دیده نمی‌شود.

چرا معمولاً هیچ علامت هشداردهنده‌ای ندارد؟

آسیب در گلوکوم زاویه باز از حاشیه میدان دید شروع می‌شود، نه از مرکز آن. مغز هم به‌طور طبیعی نقاط کور کوچک را با اطلاعات چشم دیگر یا حدس‌وگمان پر می‌کند، بنابراین فرد تا مدت‌ها متوجه افت دید محیطی نمی‌شود. وقتی سرانجام علامتی مثل تارشدن یا تنگ‌شدن میدان دید حس می‌شود، معمولاً بخش قابل‌توجهی از فیبرهای عصب بینایی از بین رفته و این آسیب برگشت‌ناپذیر است؛ درمان از این مرحله به بعد فقط می‌تواند روند پیشرفت را کند کند، نه آسیب گذشته را جبران کند. تنها استثنای مهم، نوع نادر «گلوکوم زاویه بسته حاد» است که برخلاف نوع رایج، خیلی ناگهانی و با درد شدید چشم، تاری دید، قرمزی و حتی حالت تهوع بروز می‌کند و یک اورژانس پزشکی واقعی است؛ اگر ظرف چند روز درمان نشود، می‌تواند به نابینایی برسد.

فهرست تازه عوامل خطر؛ چه کسانی باید هوشیارتر باشند؟

آکادمی چشم‌پزشکی آمریکا (AAO) در به‌روزرسانی اخیر دستورالعمل بالینی خود برای گلوکوم زاویه باز، فهرست عوامل خطر را نسبت به قبل گسترده‌تر کرده و از مطب‌ها خواسته در فرم پذیرش بیمار، سابقه دیابت، نزدیک‌بینی و سابقه خانوادگی را حتماً ثبت کنند. بر اساس این فهرست به‌روز، عوامل خطر گلوکوم عبارت‌اند از:

  • فشار داخل چشمی بالا
  • افزایش سن
  • سابقه خانوادگی ابتلا به گلوکوم
  • نژاد سیاه‌پوست یا قومیت لاتین/هیسپانیک
  • دیابت نوع دو (به‌تازگی به فهرست اضافه شده)
  • فشار خون پایین (سیستولیک و دیاستولیک)
  • کاهش فشار خون‌رسانی به چشم
  • نزدیک‌بینی (میوپی)
  • نازک‌بودن قرنیه در ناحیه مرکزی
  • کشسانی پایین قرنیه
  • خون‌ریزی در سر عصب بینایی
  • نسبت بزرگ کاپ به دیسک در معاینه عصب بینایی

مطابق گزارش مؤسسه ملی چشم آمریکا (NEI)، در جامعه آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار، نزدیک به دو نفر از هر ده مورد نابینایی ناشی از همین گلوکوم زاویه باز است؛ رقمی که اهمیت غربالگری زودهنگام در گروه‌های پرخطر را نشان می‌دهد. نکته مهم برای کسانی که عینک طبی با نمره نزدیک‌بینی بالا دارند این است که نزدیک‌بینی صرفاً یک مسئله انکساری نیست، بلکه خودش یکی از عوامل خطر مستقل گلوکوم شناخته می‌شود؛ همان‌طور که در مطلب لنز رنگی تزئینی؛ چرا خرید بدون معاینه چشم می‌تواند خطرناک باشد؟ هم اشاره شده، هر تصمیم درباره چشم بدون معاینه تخصصی می‌تواند ریسک پنهانی داشته باشد.

انواع کمترشناخته‌شده آب سیاه

در کنار نوع زاویه باز که اکثریت موارد را تشکیل می‌دهد، چند نوع دیگر هم وجود دارد که شناخت آن‌ها به تصمیم درست کمک می‌کند:

  • گلوکوم با فشار طبیعی: عصب بینایی آسیب می‌بیند در حالی که فشار داخل چشم در محدوده طبیعی است؛ افراد با اصالت ژاپنی، سابقه خانوادگی، برخی بیماری‌های قلبی یا فشار خون پایین بیشتر در معرض آن هستند.
  • گلوکوم زاویه بسته: نوع حاد آن اورژانس است، اما نوع مزمن آن هم می‌تواند مثل نوع زاویه باز، بی‌سروصدا پیش برود.
  • گلوکوم مادرزادی: نادر است (تقریباً یک در ده هزار تولد) و با علائمی مثل کدری قرنیه، حساسیت به نور، اشک‌ریزش زیاد و درشت‌تر بودن غیرعادی چشم نوزاد قابل تشخیص است؛ جراحی زودهنگام معمولاً از آسیب دائمی جلوگیری می‌کند.
  • گلوکوم ثانویه: نتیجه بیماری یا شرایط دیگری مثل دیابت، التهاب داخل چشم (که در حدود دو از هر ده بیمار مبتلا به یووئیت دیده می‌شود) یا در جوانان نزدیک‌بین به شکل گلوکوم پیگمانی بروز می‌کند.

چرا فقط چک‌کردن نمره چشم کافی نیست؟

بسیاری از مراجعان وقتی برای خرید فریم عینک طبی یا تعویض عدسی‌ها و پوشش‌ها به فروشگاه می‌آیند، تصور می‌کنند همان اندازه‌گیری نمره چشم برای رفراکشن، معادل یک معاینه کامل چشم است؛ در حالی که این دو کاملاً متفاوت‌اند. معاینه جامع چشم طبق دستورالعمل آکادمی چشم‌پزشکی آمریکا شامل موارد دیگری هم هست: گشادکردن مردمک برای بررسی کامل ته چشم و عصب بینایی، اندازه‌گیری فشار داخل چشم، سنجش ضخامت قرنیه (پاکیمتری)، و در صورت نیاز تصویربرداری از عصب بینایی و آزمایش میدان دید. هیچ‌کدام از این‌ها در یک چک ساده نمره چشم انجام نمی‌شود. به همین دلیل ممکن است فردی سال‌ها نمره عینکش تقریباً ثابت بماند و همزمان، بدون آن‌که خودش یا حتی فروشنده عینک متوجه شود، آسیب گلوکومی در حال پیشرفت باشد.

هر چند وقت یک‌بار معاینه کامل لازم است؟

فاصله پیشنهادی آکادمی چشم‌پزشکی آمریکا برای معاینه کامل چشم بزرگسالان بدون علامت خاص، بر اساس سن این‌گونه است:

گروه سنیفاصله پیشنهادی معاینه
زیر ۴۰ سالهر ۵ تا ۱۰ سال
۴۰ تا ۵۴ سالهر ۲ تا ۴ سال
۵۵ تا ۶۴ سالهر ۱ تا ۳ سال
۶۵ سال به بالاهر ۱ تا ۲ سال

برای افراد دیابتی، چه نوع یک و چه نوع دو، این فاصله بدون توجه به سن به معاینه سالانه کاهش می‌یابد. کسانی هم که یک یا چند مورد از عوامل خطر بالا را دارند، بهتر است این فاصله‌ها را با نظر متخصص چشم کوتاه‌تر کنند، نه این‌که فقط بر اساس نیاز به عینک جدید به مطب یا فروشگاه مراجعه کنند.

جمع‌بندی عملی

آب سیاه بیماری‌ای است که سکوتش خطرناک‌تر از خیلی از بیماری‌های پرسروصداتر چشم است. تنها راه اطمینان از سلامت عصب بینایی، معاینه کامل و منظم توسط متخصص چشم است؛ نه صرفاً سنجش نمره برای عینک. اگر سابقه خانوادگی گلوکوم دارید، دیابتی هستید، نمره نزدیک‌بینی بالایی دارید یا بالای چهل سال سن دارید، وقت معاینه‌تان را عقب نیندازید. در عینک‌سازی هم توصیه همیشگی همین است: پیش از هر خرید عینک یا لنز، ابتدا از سلامت چشم مطمئن شوید، بعد سراغ انتخاب فریم یا عدسی مناسب بروید.

منابع

این مطلب بر پایهٔ منابع تخصصی زیر تهیه شده است:

آمادهٔ انتخاب عینک جدید هستید؟

فریم دلخواهتان را انتخاب کنید، عدسی را دقیقاً بر اساس نسخهٔ شما می‌تراشیم.

پرسش‌های متداول

آیا آب سیاه واقعاً هیچ علامتی ندارد؟+

در نوع شایع آن یعنی گلوکوم زاویه باز، معمولاً تا مراحل پیشرفته هیچ درد یا افت محسوس دیدی حس نمی‌شود، چون آسیب از حاشیه میدان دید شروع می‌شود. تنها نوع حاد زاویه بسته است که با درد شدید، قرمزی و تاری ناگهانی بروز می‌کند و باید فوراً درمان شود.

آیا اندازه‌گیری نمره چشم برای عینک، گلوکوم را هم مشخص می‌کند؟+

خیر. رفراکشن یا اندازه‌گیری نمره فقط انکسار نور در چشم را می‌سنجد، در حالی که تشخیص گلوکوم نیازمند اندازه‌گیری فشار داخل چشم، بررسی عصب بینایی با گشادکردن مردمک و گاهی تصویربرداری تخصصی است. این دو معاینه کاملاً متفاوت‌اند.

چه کسانی بیشتر در معرض خطر آب سیاه هستند؟+

افراد بالای چهل سال، کسانی با سابقه خانوادگی گلوکوم، بیماران دیابتی، افراد با نزدیک‌بینی بالا، فشار خون پایین، قرنیه نازک‌تر از حد معمول و افرادی با نژاد سیاه‌پوست یا قومیت لاتین/هیسپانیک، طبق فهرست به‌روز آکادمی چشم‌پزشکی آمریکا در گروه پرخطر قرار می‌گیرند.

اگر نمره عینکم سال‌هاست تغییر نکرده، یعنی چشمم سالم است؟+

نه لزوماً. ثابت‌ماندن نمره عینک فقط نشان می‌دهد وضعیت انکساری چشم تغییر نکرده، اما هیچ اطلاعاتی درباره فشار داخل چشم یا سلامت عصب بینایی نمی‌دهد. آسیب گلوکومی می‌تواند همزمان با نمره ثابت پیشرفت کند.

درمان گلوکوم می‌تواند دید از‌دست‌رفته را برگرداند؟+

خیر، آسیب واردشده به عصب بینایی برگشت‌ناپذیر است. درمان‌های موجود مثل قطره‌های کاهنده فشار چشم، لیزر یا جراحی فقط روند پیشرفت بیماری را کند یا متوقف می‌کنند، به همین دلیل تشخیص زودهنگام از طریق معاینه منظم اهمیت زیادی دارد.

هر چند وقت یک‌بار باید معاینه کامل چشم انجام دهم؟+

برای بزرگسالان بدون علامت، فاصله پیشنهادی بر اساس سن از هر ۵ تا ۱۰ سال (زیر ۴۰ سال) تا هر ۱ تا ۲ سال (بالای ۶۵ سال) متغیر است. افراد دیابتی یا دارای عوامل خطر گلوکوم باید این فاصله را با نظر متخصص چشم کوتاه‌تر کنند.

مقالات مرتبط